Terapi laser iku perawatan medis sing nggunakake cahya fokus kanggo ngrangsang proses sing diarani fotobiomodulasi (PBM tegese fotobiomodulasi). Sajrone PBM, foton mlebu jaringan lan sesambungan karo kompleks sitokrom c ing mitokondria. Interaksi iki micu kaskade biologis kedadeyan sing nyebabake peningkatan metabolisme seluler, sing bisa nyuda rasa nyeri uga nyepetake proses penyembuhan.
Terapi fotobiomodulasi ditegesake minangka sawijining wujud terapi cahya sing nggunakake sumber cahya non-pengion, kalebu laser, dioda pemancar cahya, lan/utawa cahya broadband, ing spektrum elektromagnetik sing katon (400 - 700 nm) lan cedhak-infrared (700 - 1100 nm). Iki minangka proses nontermal sing nglibatake kromofor endogen sing nyebabake kedadeyan fotofisika (yaiku, linier lan nonlinier) lan fotokimia ing macem-macem skala biologis. Proses iki ngasilake asil terapeutik sing migunani kalebu nanging ora winates ing ngurangi rasa nyeri, imunomodulasi, lan promosi penyembuhan luka lan regenerasi jaringan. Istilah terapi fotobiomodulasi (PBM) saiki digunakake dening para peneliti lan praktisi tinimbang istilah kayata terapi laser tingkat rendah (LLLT), laser adhem, utawa terapi laser.
Prinsip-prinsip dhasar sing ndasari terapi fotobiomodulasi (PBM), kaya sing saiki dingerteni ing literatur ilmiah, relatif gampang. Ana kesepakatan manawa aplikasi dosis terapi cahya ing jaringan sing rusak utawa ora berfungsi bakal nyebabake respon seluler sing dimediasi dening mekanisme mitokondria. Panliten nuduhake manawa owah-owahan kasebut bisa mengaruhi rasa nyeri lan inflamasi, uga ndandani jaringan.